Szczęka górna to zwykle trudniejsze warunki dla implantów niż żuchwa: kość jest naturalnie bardziej miękka, zwłaszcza w odcinkach bocznych, a nad nimi znajduje się zatoka szczękowa, która z czasem po utracie zębów „schodzi” niżej.
Co wiadomo z badań
- Jedyne znane nam badanie randomizowane porównujące All-on-4 i All-on-6 dotyczyło właśnie szczęki: po 5 latach bez istotnych różnic w przeżywalności implantów, powikłaniach i utracie kości.[1]
- W dużym badaniu kohortowym All-on-6 był bardziej przewidywalny w części pomiarów m.in. przy niskiej gęstości kości.[2]
Gdy kości jest bardzo mało
Przy dużym zaniku kości w szczęce rozważa się pochylone implanty (All-on-4), podniesienie zatoki z przeszczepem lub implanty jarzmowe. W przeglądzie systematycznym implanty jarzmowe miały skumulowaną przeżywalność 96,7% w okresie do 12 lat, ale z odnotowanymi powikłaniami, m.in. zapaleniem zatok.[3] To zabiegi złożone — nie każda klinika je wykonuje.
Informacje ogólne — nie stanowią porady medycznej. Decyzje o leczeniu podejmuj po konsultacji z lekarzem dentystą.